انواع آبها:
پنج شنبه 21 بهمن 1389
آبها، انواع مختلفي دارند كه عبارتند از:
1. آب باران: برترين آب، آب باران بوده كه نسبت به آبهاي ديگر خالصتر و لطيفتر و گواراتر است ولي به خاطر همين خالص و لطيف بودنش خيلي سريع بدبو و فاسد ميشود؛ چرا كه آب خالص و لطيف اثرپذيرياش زياد است. اگر آب باران جوشانده شود ديرتر فاسد ميشود. بهترين نوع آب باران آن است كه آهسته و كمكم ببارد. از نظر شيخالرئيس ابوعلي سينا فردي كه دچار اسهال است بايد آب آشاميدنياش آب باران باشد.
آب تقطير شده از لحاظ كيفيت، شبيه آب باران است؛ هم آب مقطّر حاصل از دستگاه قوع و انبيق4 و هم آب مقطّر ناشي از ترشح ديوارة كوزه، خم و ظروف متخلخل المسام (داراي روزنههاي ريز و با فاصله)
2. آب چشمه: بعد از آب باران، بهترين آب از جهت لطافت، آب چشمههاي جاري و عميق است كه شيرين، صاف، شفاف و خوشطعم و بو باشد كه خاك زمين آن خالص و پاك و مخلوط با سنگريزههاي سرخ يا پر سنگ باشد و با شدت بجوشد. همچنين هر چشمهاي كه آب آن از مكان بلندي مانند بالاي كوه يا دامنةآن به پايين جريان يابد و اوصاف مذكور را داشته باشد، از بهترين آبهاست.
3. رودهاي جاري: بعد از آب چشمه، آب رودهاي جاري از بهترين آبها ميباشد كه منبع آنها مرتع و خاك بستر آنها پاك و پوشيده از سنگريزة سرخ رنگ باشد، داراي جريان سريع بوده و جهت حركت رودها از مغرب و جنوب به سمت مشرق و شمال باشد. گفته شده كه همة صفات مذكور در آب رود نيل وجود دارد.
4. آبگيرها و تالابهاي وسيع: بعد از آبهاي مذكور، آب آبگيرها و تالابهاي وسيع و عميق است كه خاك آنها پاك و پاكيزه باشد، آبشان صاف، شيرين و گوارا بوده و سطح فوقاني و روي آب شفاف و آشكار باشد، اطراف آبگيرها و تالابهاي خالي از درختان و گياهان بوده و باد شمال و شرق بر آنها بوزد و سبب تموج و تحرك آنها گردد.
5. آب برف و يخ و تگرگ: آب ناشي از ذوب شدن يخ و برف و تگرگ براي اعصاب و دستگاه تنفس و ديگر احشا مضر است. مدت مكث اين آب در اعضا و جوارح بيشتر از آب معمولي است و باعث ضعف و سستي در اعضا ميگردد. البته آب برف را ميتوان در برخي افراد تجويز كرد؛ چرا كه باعث تر و تازگي پوست ميشود.
6. آب چاه و قنات: از آب رودها و آبگيرهاي وسيع و پاك سنگينتر ميباشد. بهترين آنها آب چاههاي وسيع و عميق است كه داراي آب فراوان باشند. مجراي آنها از سمت شمال يا مغرب بوده و دائماً از آنها آب كشيده شود.
بهترين آب قنات، آب قنواتي است كه سرچشمة آنها در مكان بلند و مرتفع قرار داشته و داراي آب فراوان، شيرين، صاف، سبك و داراي جريان تند و سريع باشند.
آب هر چاه يا قناتي كه صفات فوق را نداشته، طعم و بوي آن تغيير كرده باشد يا اينكه مدتي محتقن، محبوس، ساكن يا مدت زيادي بدون استفاده توقف داشته باشد توليد بيماريهاي زيادي ميكند.5
7. آب دريا: اين آب كه شور، تلخ و زعاق بوده آشاميدن آن بسيار زيانآور است. شنا كردن در آن براي رفع سوزش، درمان نيش حشرات زهردار، اكثر بيماريهاي ناشي از غلبة سردي به بدن (روماتيسم، فراموشي و...) و استسقاء مفيد است.
ديدگاه ها : 1 نظرات
